خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیمآتش به سنگ بود که ما خانه سوختیم
۲
لب ناچشیده از نفس آتشین خویشچون داغ لاله، باده به پیمانه سوختیم
۳
دل بوده است محفل شمع طراز ماخود را عبث به کعبه وبتخانه سوختیم
۴
یک شعله برق خرمن دلها بود ولیما گرمتر ز سوزش پروانه سوختیم
صفحهٔ ۱ از ۲