خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود تا چند در دل حسرت آن خوش بر و دوشمهلال آسا کشد خمیازهٔ خورشید آغوشم؟
۲
به باد دامنی از خاک بردارد شهیدان راقیامت جلوه افتاده ست آن سرو قبا پوشم
۳
سراسر می رود مژگان شوخش در رگ دلهاخراب هوشمندی های آن چشم قدح نوشم
۴
شب افسانهٔ زلفش، ندارد گرچه کوتاهیبه خواب بیخودی نگذارد آن صبح بناگوشم
صفحهٔ ۱ از ۲