خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادمتغافل پیشه صیادی که خوش دارد به فریادم
۲
به کونین التفاتم نیست ز اندک التفات توفراموش از دو عالم کرده ام تا کرده ای یادم
۳
به اندک شیوه ای دل را تسلی می توان کردنترحم گر نخواهی کرد، گوشی کن به فریادم
۴
اگر یک دم تهی از گرد کلفت دامنم می شدسبک روحی، نسیم وصل را تعلیم می دادم
صفحهٔ ۱ از ۲