خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل آگه سر راهش ز پاس راز گرداندمشکایت تا سر مژگان رسید و بازگرداندم
۲
به دل نگذاشت پا را از غرور حسن و من دل رابر آوردم به گرد آن سراپا ناز گرداندم
۳
نهانی شب به کویش رفته بودم ناله ای سر زدسگش نزدیک شد بشناسدم آواز گرداندم
۴
رقیب ار محترم شد، خواری من عزتی داردکزو تیغ نگاه آن شکارانداز گرداندم
صفحهٔ ۱ از ۲