خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خون دیده باشد مایه دار، اشک غم آشامانبه آب خویش گردد آسیای گوهر غلتان
۲
به حال زار بیمار غم، ای تیغ ستم رحمیسرم را بیش ازین مپسند بر زانوی غمخواران
۳
بهار حسن را شرط است ابر دیدهء عاشقمخند ای شاخ گل بر چشم گریان هواداران
۴
اگر نبود تو را پروای مهجوران عجب نبودنمی دانی دل رسوا، نمی فهمی غم پنهان
صفحهٔ ۱ از ۲