خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خارم که نیست گلشن صورت سرای مندهرم نمی خرد که ندارد بهای من
۲
گوی نه آسمان سرپا خوردهٔ من استروی فلک کبود شد از پشت پای من
۳
آوازهٔ مرا نکند بخت تیره پستدر سرمه چون نگاه نخوابد صدای من
۴
سیّارگان پی سپر کاروان شوقره گم کنند اگر نخروشد درای من
صفحهٔ ۱ از ۲