خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر چه باشد که تو در راه وفا نگذاریهمه جا ریزه ی دل ریخته پا نگذاری
۲
می کند جلوه بی بود حباب آگاهتتا درین آب وهوا طرح بنا نگذاری
۳
چون کمان شد قدت، از تیر سبکروتر باشقامت خم شده بر دوش عصا نگذاری
۴
دیده ات خواب فراغت نتواند دیدنتا سر خویش به بالین رضا نگذاری
صفحهٔ ۱ از ۲