خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنیخاطر از خانقه و میکده آزاده کنی
۲
هر سر خار بیابان شجر طور بوددیده گر آینه حسن خداداده کنی
۳
در خرابات به یک ساغر می نستانندتکیه تا چند به این خرقه و سجاده کنی؟
۴
چون صراحی همه مقبول مغان می گرددسجده ای چند که در پای خم باده کنی
صفحهٔ ۱ از ۲