خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سوختهٔ عشق چرا کم ز سپندی؟از خویش برون آی به یاهوی بلندی
۲
بر خویش نبالیم به درویشی و شاهیبر دوش نداریم پلاسی و پرندی
۳
با سوخته جانان چه کند آتش دوزخمن ساخته ام با تب هجران تو چندی
۴
مردی بود از نفس خطرناک گذشتنزبن خندق آتش، بجهانیم سمندی
صفحهٔ ۱ از ۲