خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۸۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواست شاهد می پرستم، یللیآنچه او می خواست هستم، یللی
۲
دست رقصم آستینی بیش نیستدست یار افشاند دستم، یللی
۳
چون حباب از آه کارم شد درستبحر گشتم، تا شکستم یلّلی
۴
توبهٔ نشکسته نگذارم درستعهد با پیمانه بستم یللی
صفحهٔ ۱ از ۳