خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۹۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان‌سوزی، نی کلک سخن‌ساز مرا دیدیبه خاموشی نوای سینه‌پرداز مرا دیدی
۲
پر اندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردمبه بال دل، رسایی‌های پرواز مرا دیدی
۳
ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادمبه نالش، دل‌خراشی‌های آواز مرا دیدی
۴
به پای خویشتن می‌پرورد چون سایه طوبی رالوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی
صفحهٔ ۱ از ۲