شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

بخش ۱۳۵ - مکرر کردن کافران حجتهای جبریانه را

دفتر سوم

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
قوم گفتند ای گروه این رنج مانیست زان رنجی که بپذیرد دوا
۲
سالها گفتید زین افسون و پندسخت‌تر می‌گشت زان هر لحظه بند
۳
گر دوا را این مرض قابل بدیآخر از وی ذره‌ای زایل شدی
۴
سُدّه چون شد آب ناید در جگرگر خورد دریا رود جایی دگر
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth