خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه در بزم جهان، گردن میناست بلندیک سر و گردن از او نشئه صهباست بلند
۲
می کند سلسلهٔ شور جهان کوتاهیبس که آوازهٔ آن زلف چلیپاست بلند
۳
فیض تشریف جنون بر قد رسوایی ماکوتهی تا نکند دامن صحراست بلند
۴
برسر منصب پروانگیت در محفلشمع را تا به سحر گردن دعواست بلند
صفحهٔ ۱ از ۱