خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟گیرم چو خود کناره، سخن در میان بود
۲
کو آن زبان که صرف سپاس زبان کنم؟مفتاح گنج خانهٔ معنی، زبان بود
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات ناتمام