خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شیرین‌کاری من، بیستون آباد می‌گرددقلم در پنجهٔ من تیشه فرهاد می‌گردد
۲
صبا بفرست، اگر مکتوب و قاصد نیست رسم توبه بوی التفاتی خاطر ما شاد می‌گردد
۳
هوا را گر چنین می‌پرورد نفس هوش پیشهجهان پروانهٔ ما، آسیای باد می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۱