خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف سیهش، آتش بیداد برآورددود از شکن طرّهٔ شمشاد برآورد
۲
برخاست مرا از قفس سینه صفیریشور از دل مرغان چمن زاد برآورد
۳
رخساره نمودیّ و مرا مردمک چشمدر دیده سپندی شد و فریاد برآورد
صفحهٔ ۱ از ۱