خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که در خم زلف بتی اسیر نباشدعجب مدار که بر ملک تن امیر نباشد
۲
چنان گسسته ام از ما سوا علاقۀ الفتکه غیر زلف توام هیچ دستگیر نباشد
۳
مرا مگوی چرا پند عاقلان نپذیریکه غیر عشق توام هیچ دلپذیر نباشد
۴
کُشی و زنده کنی ورنه چون تو هیچ ستمگربه قتل بی گنهان اینقدر دلیر نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲