خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بیدطعام سینه کبک دری شراب نبید
۲
به گریه ابر چو پیران که های عمر گذشتبه خنده غنچه چو طفلان که هی شباب رسید
۳
درون شاخ ز کتمان راز پر خون بودصبا ز لطف بر او پردۀ شکوفه درید
۴
گرفته طرۀ سنبل صبا چو عاشق مستکه زلف دلبری اینگونه تابدار که دید
صفحهٔ ۱ از ۳