خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خم می افلاک و جامش آفتاب و ارض عالم میکدهعشق را مِی میشمار و عاشقان را میزده
۲
آینۀ عالم چو خالی از بت موزون ماستمؤمنم میخوان اگر خوانم جهان را بتکده
۳
ثبت شد تا نام من در دفتر عشّاق اوغیرت زردشتیم دارد بدل آتشکده
۴
کیست آن کو خورده از صهبای عشق آن صنمآتشی در خانمان و دین و ایمان نازده
صفحهٔ ۱ از ۲