خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کامم زهر شد تریاق هستیبه مِی ساقی بشوی اوراق هستی
۲
نبود ار نیستی پایان هر هستنگشتی هیچ کس مشتاق هستی
۳
اگر دستم نبستی رشتۀ مهرشکست افکندمی بر طاق هستی
۴
نهان در جوهر عشق آتشی هستکه تاثیر وی است احراق هستی
صفحهٔ ۱ از ۳