خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کائنات ذات ترا مظهر صفاتوی پیش اهل دیده صفات تو به ز ذات
۲
تا روی دلفریب تو آهنگ جلوه کردشد جلوه گاه روی تو مجموع کاینات
۳
تا آفتاب حسن و جمالت ظهور کردظاهر شدند جمله ذرات ممکنات
۴
از بس که ابر فیض تو بارید بر عدمسر بر زد از زمین عدم چشمه حیات
صفحهٔ ۱ از ۵