خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است
۲
مجو که در ورق کاینات نتوان یافتعلامت و اثر آنچه بی علامات است
۳
کسی نجست و نجوید ز لوح هر دو جهاننشان و نام کسی که محو بالذات است
۴
کسی‌که در دو جهانش نه ذات و نه وهم استوجود یافتنش نوعی از محالات است
صفحهٔ ۱ از ۳