خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
۲
شیرین لب او تا که به گفتار درآمدعالم همه پر ولوله و شور و فغان شد
۳
چون عزم تماشای جهان کرد ز خلوتآمد به تماشای جهان جمله جهان شد
۴
هر نقش که او خاست بر آن نقش برآمدپوشید همان نقش و بدان نقش عیان شد
صفحهٔ ۱ از ۲