خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام
۲
جهان که بنده از بندگان حضرت تستاز آن فدای من آمد که من فدای توام
۳
جهان بذات و صفت دم بدم غذای من استکه مت بذات و صفت دم بدم غذای توام
۴
همیشه ذات تو مخفی و مرتدیست بمنبرای آنکه حجاب تو و ورای توام
صفحهٔ ۱ از ۳