خلوتی با شمس مغربی
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون
۲
مدتی بیمدت دور زمانبود دایم با تو خوش اوقات کَون
۳
میگذشتی روز و شب بی روز و شببر مراد خویشتن ساعات کَون
۴
محو بودی هم بوصف و هم بذاتدر همه حالات تو حالات کَون
صفحهٔ ۱ از ۴