خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۱۵ - پیغام ششم شب
مثنوی روز و شب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب‌ِ یلدا‌سرشت‌ِ زنگی‌رنگدست چون برد، بر سبو زد سنگ
۲
گفت با آفتاب‌ِ روشن‌دل«کز محیط فلک به مرکز گِل
۳
در زمانی چو باد پیمایمهمچو مرغ از هوا فرود آیم
۴
تو به روز و شبی به رعناییکرۀ خاک را بپیمایی
صفحهٔ ۱ از ۳