خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند در بند کشم این دلِ هرجایی رابیش از این صبر نباشد سرِ سودایی را
۲
غمت آن روز که در کلبهٔ دل بار انداختبه ادب عذر نهادیم شکیبایی را
۳
مُصحَفِ روی تو با این خطِ زیبا چه عجبگر خطِ نَسخ کشد دفتر زیبایی را
۴
ناصِحم گفت که چاه است در این رَه هشداربست دیدار توام دیدهٔ بینایی را
صفحهٔ ۱ از ۴