خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل من ریش و لعل و نمکین استریش به از مرهم است گر نمک این است
۲
خرمن مشگست زلف او مزنش هانشانه که غارتگر صبا بکمین است
۳
سر بزن ای ترک ساده هندوی خط رااجر غلامی که سرکشید همین است
۴
زاهد اگر آیتی بحسن تو خواهدخط غبار رخت کتاب مبین است
صفحهٔ ۱ از ۳