خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
۲
زلفت ار برد به یغما دل شهری چه عجبهر چه گویند از آن رهزن طرّار آید
۳
گر دو صد ناوکم آید ز تو بر سینهٔ ریشچشم آنست هنوزم که دگر بار آید
۴
دم جان بخش مسیحاست سحرخیزان راسخن تلخ کزآن لعل شکر بار آید
صفحهٔ ۱ از ۲