خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند
۲
مکن ای باد پریشان سر زلفش زنهارکه به هر حلقه از اندام گرفتارانند
۳
تو ز می مست شکر خواب چه دانی که به شهرهر شب از نیش سر زلف تو بیدارانند
۴
بر حذر باش که آن نافهٔ مُشکین ، ز صبا،نشود باز که در شهر دلقکارانند
صفحهٔ ۱ از ۲