خلوتی با نیر تبریزی
بخش ۴
لآلی منظومه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد
۲
در شگفتم ز چه در هم نشد اجزای وجودزان همه ضعف که بر علّت ایجاد آمد
۳
آه از آندم که شه دین بهزاران تشویشبر سر قاسم ناکام بامداد آمد
۴
دیدکاغشته تنش چونگل سیراب بخونآهش از آتش اندوه زبنیاد آمد
صفحهٔ ۱ از ۳