خلوتی با نیر تبریزی
بخش ۵۱ - ایضاً در مدح حضرت اسد الله الغالب امیرالمؤمنین
لآلی منظومه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از هوش جانگداز شد آب استخوان منآن ققنسم کز آتش خود سوخت جان من
۲
چون کرم قزکه دام وی آمد رضاب خویشسحر نیان من شده عقد اللسان من
۳
خم گشت پشت مردیم از کنجکاو دهردیدیکه چون کشید عجوزی کمان من
۴
افکار سیه بار فکندم بچاه غمآن یوسفم که گرگ من آمد شبانمن
صفحهٔ ۱ از ۱۴