خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قد تو سرو بوستان‌هاوی روی تو ماه آسمان‌ها
۲
گل جیب دریده تا فتادهآوازهٔ تو به گلستان‌ها
۳
خوبان به جهان بسی بود لیکآن تو کجا و آن آن‌ها
۴
صبری بده ای خدا به بلبلیا مرحمتی به باغبان‌ها
صفحهٔ ۱ از ۳