خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اختران پرتُوِ مشکاتِ دلِ انورِ مادل ما مظهر کُل، کل همگی مَظهر ما
۲
نه همین اهل زمین را همه باب اللهیمنُه فلک در دوَرانند به دورِ سرِ ما
۳
برِ ما پیرِ خِرد طفل دبیرستانستفلسفی مقتبسی از دلِ دانشوَرِ ما
۴
گرچه ما خاک‌نشینانِ مُرقّع‌پوشیمصد چو جم خفته به دریوزه‌گری بر درِ ما
صفحهٔ ۱ از ۳