خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردی از آن رهگذرم آرزوستافسر شاهی بسرم آرزو ست
۲
ترک به تارک به میان عقد فقرشاهم و تاج و کمرم آرزوست
۳
با چمن و خلد ندارم سریخفتن آن خاک درم آرزوست
۴
چند بمانم پس این نه حجابسیر فضای دگرم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۴