خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شاه که گاهی نظری سوی گدا داشتیارب ز سرم سایهٔ لطفش ز چه وا داشت
۲
زان روز طرب یاد که از غنچه دهانیپیغام به دلسوختهٔ باد صبا داشت
۳
آراست چو فرّاش قضا بزم تنعّماز خوان طرب خون جگر قسمت ما داشت
۴
روزی که زدندی همگی ساغر عشرتساقی ازل بهرهٔ ما جام بلا داشت
صفحهٔ ۱ از ۳