خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آفت جان ها خم ابروی کمندتغارت گر دل ها قد دل جوی بلندت
۲
تا آفت چشمت نرسد دست حق افشاندبر آتش رخسار تو از خال سپندت
۳
ای ترک سمنبر بسرم تاز سمندیگوی خم چوگان سرخوبان خجندت
۴
افتاده خلاصیش به فردای قیامتهر صید که گردیده گرفتار به بندت
صفحهٔ ۱ از ۳