خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این لطافت و رو تازه ارغوان نشودباعتدال قدت سرو در جنان نشود
۲
فرو تنی بهمه تن شده است پیشهٔ منکه سجدهات چو کنم غیر بدگمان نشود
۳
فشانم اشک چو باران ز دیده ای یارانخبر کنید که تا کاروان روان نشود
۴
بآن رسید که آهی کشم ز سینه خویشکه با رقیب خود آن ایار مهربان نشود
صفحهٔ ۱ از ۲