خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آسمان دو سه روزی بمدعا گرددبود که گوشه چشمی بسوی ما گردد
۲
نشستهام برهت روز و شب بامیدیکه خاک راه توام بلکه توتیا گردد
۳
اگر تو زهر چشانی مرا بود تریاقوگر تو درد رسانی مرا دوا گردد
۴
ز غنچه لبش ار عقده دلم نگشادکیم نسیم بهاری گره گشاه گردد
صفحهٔ ۱ از ۲