خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از روز ازل می خور و رندانه سرشتیمبرجبهه بجز قصّهٔ عشقت ننوشتیم
۲
زاهد تو بما دعوت فردوس مفر ماما باغ بهشت از پی دیدار بهشتیم
۳
از عشق نکوهش منما خسته دلان راکز خامهٔ صنعیم چه زیبا و چه زشتیم
۴
جامی بکف آرید و بنوشید عزیزانفرداست که بر تارک خم ماهمه خشتیم
صفحهٔ ۱ از ۳