خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدم صدره به زیر سنگ طفلان در جنون پنهانولیکن باز پیدا کرده ما را محنت دوران
۲
ببین چشم تر ما را مگو از نوح و طوفانشکه او یک بار طوفان دید و ما هر لحظه صد طوفان
۳
نبخشد دیده‌ام را نور غیر از خاک آن درگهنسازد سوز دل خاموش الا آب آن پیکان
۴
دل رنجور از خود می‌رود هر لحظه چون طفلتسلّی می‌دهندش از قدوم وی پرستاران
صفحهٔ ۱ از ۲