خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه در مدرسه عمریست که اندوختمیبیکی عشوه ساقی همه بفروختمی
۲
در دبستان ازل روز نخست از استادبجز از درس غم عشق نیاموختمی
۳
نقشت ای سرو قباپوش نشستی بر دلدیدهٔ دل بدو کون از همه بفروختمی
۴
مستی و باده کشی ها که شدی پیشهٔ ماشیوهائی است که از چشم تو آموختمی
صفحهٔ ۱ از ۲