خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدم پیر از فراق نوجوانیکه برهم میزند چشمش جهانی
۲
کحیل طرفه سود الذوایبخضیب کفه رخص البنانی
۳
برآید فتنه ها از چشم مستشکه ناید از قضای آسمانی
۴
قسی الحاجب القاسی فؤادهفصیح قوله عذب البیانی
صفحهٔ ۱ از ۲