خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۵ - حکایت
ساقی نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پادشاهی دُر ثمینی داشتبهر انگشترین نگینی داشت
۲
خواست نقشی که باشدش دو ثمرهر زبان کافکند بنقش نظر
۳
وقت شادی نگیردش غفلتگاه انده نباشدش محنت
۴
هرچه فرزانه بود آن ایامکرد اندیشهٔ ولی بدخام
صفحهٔ ۱ از ۳