خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای طاق دو ابروی تو محراب جبین‌هاخاک سر کوی تو به از خلد برین‌ها
۲
گفتی که منم سرور و سرحلقه خوبانای شاه کسی نیست شک و شبهه درین‌ها
۳
از شرم لب لعل تو سرچشمه حیواناندر ظلمات است نهان زیر زمین‌ها
۴
با زلف و خط و خال و دو چشم و خم و ابروحسن تو برانگیخت بسی فتنه براین‌ها
صفحهٔ ۱ از ۲