خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصف کمال حسن تو ورد دوام ماستذکر لب تو لذت شرب مدام ماست
۲
ما خاک کوی دوست به جنت نمی‌دهیمکوی نگار روضهٔ دارالسلام ماست
۳
ای باد به کوی نگارم گذر کنیرو با صفا که کعبه و بیت الحرام ماست
۴
در ورطهٔ مشاهده کس چو نیست بارآن جای حیرتست نه جاه مقام ماست
صفحهٔ ۱ از ۲