خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دانی که جان به فکر لبت در چه حال بودگه غرق آب کوثر و گه در زلال بود
۲
خال سیه ز روی ملاحت بر آن جبینگویی به بام کعبه معنی بلال بود
۳
با آنکه عقل موی شکافد خرد ندیددر حل مشکلات دهان تو لال بود
۴
در نسبت جمال تو حیران شدند خلقزیرا که حسن طلعت تو بی مثال بود
صفحهٔ ۱ از ۲