خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجز کوی تو دل منزل نگیردکه آنجا هیچکس را دل نگیرد
۲
شب از افغان من خاطر مرنجانکه بر دیوانگان عاقل نگیرد
۳
به تعجیل ار گذشت آن عمر غم نیستکه عاقل راه مستعجل نگیرد
۴
بکش ما را به ناز و دل قوی دارکه عاشق دست از قاتل نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲