خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد تو جان من به جز این تن نمی‌کشداین بخیه غیر رشته و سوزن نمی‌کشد
۲
دل را اگر چه نزد رقیبان بود دواسازد به درد و منت دشمن نمی‌کشد
۳
بی‌سرو قد و سبزه خط و گل رختدل سوی باغ روضهٔ رضوان نمی‌کشد
۴
روی تو آفتاب و به هرجا کشید تیغمن سوختم ز حسرت و بر من نمی‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲