خلوتی با جلال عضد
شمارهٔ ۲۷
غزلیّات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از می عشق تو دلم مستدر پای غمت فتاده ام پست
۲
بر سنگ غم تو جام صبرماز دست در اوفتاد و بشکست
۳
من واله و چشم تو برابرهشیار به باده کی شود مست
۴
با عشق، خرد ستیزه می کرددر پای فکندش از سر دست
صفحهٔ ۱ از ۲